Witte mannen naar achteren

🇳🇱🇧🇪”Witte mannen naar achteren”, klonk het onlangs op een podium, tot 2 keer toe.
Vervolgens begon er een gaslighting: “wat zeur je nou, het is maar een concert, je zou er niet eens heen gaan, het is kunst, wat stel je je aan witte man” en noem maar op.

Het issue met zo’n uiting heeft meerdere lagen. Om te beginnen is het een vorm van collectieve vernedering. Dit begint al met het woordje “wit”. “Wit” is niet hoe we ons zelf zouden noemen. Door zo’n woord te voeren, worden we eigenlijk al vernederd, omdat het ook zo dommig klinkt. Maar de judeo-linksen weten zelf dondersgoed dat het beledigend is om mensen zo te noemen zoals ze niet zichzelf zouden noemen. Denk maar aan “zigeuner” (dat moet zijn “Roma” of “Sinti”) of “Indianen” wat moet zijn “native Americans” o.i.d. Maar zij bestaan het om ons wel een of ander naampje te geven waar we niet om hebben gevraagd.

De (zoveelste) (rituele) vernedering zit hem uiteraard ook in het “witte mannen NAAR ACHTEREN”. Dit is een zekere provocatie, om te demonstreren hoe de machtsverhoudingen zijn. Wij witte/blanke mannen wordt het (o.a. door artikel 1) onmogelijk gemaakt voor onszelf op te komen en ondertussen kunnen andere groepen ons wel dirigeren. Dit leidt tot de bizarre machtsverhoudingen dat wij in eigen land in ieder geval onze macht grotendeels kwijt zijn. Dat gegeven op zichzelf is al zeer vernederend, maar laat staan als het – en dit gaan de gaslighters natuurlijk ontkennen – er op een dergelijke ‘ingewreven’ wordt, zij het op “ludieke” manier. Het vernederende is juist dat we na zo’n uitspraak met onze rug tegen de muur staan. Wij zelf kunnen (juridisch, spiritueel?) niet op een dergelijke manier terugvechten, laat staan tegen Joden.

Dat er überhaupt ‘witte’ mannen naar zo’n concert gaan is ook al vrij vernederend en demoraliserend. En wat doet dit voor onze zaak? Wie wil zichzelf nog wel identificeren als ‘witte’/blanke/ Europese man als we de facto zulke losers zijn? Wie wil zich met ons associëren? Hierom moeten we zoiets serieus nemen en is het verspreiden van een boodschap/propaganda waarin we juist glorieus zijn, zo belangrijk. En uiteraard moeten we dit ook daadwerkelijk zijn.

Omgekeerd is ook interessant om te bekijken hoe de vijand/het establishment er zo’n taboe van heeft gemaakt om racistische grappen/opmerkingen te maken. Op die manier zouden wij namelijk ook de trots ondermijnen van andere (vijandige) volken. En dat wil het establishment niet. Wij moeten constant vernederd worden, met eindeloze reclames vol gemengde koppels, met nationale sportteams die bevolkt worden door bruinen en zwarten, met constante agitatie-artikeltjes in de media en ga maar door, maar andersom is natuurlijk niet de bedoeling. Zo wordt de geest uit ons volk gehaald en krijgen anderen juist de wind mee. Bedenk bijvoorbeeld hoe dweperig de media schreven over het Marokkaanse elftal en gemeenschap in Nederland, ondanks dat ze zich tamelijk misdroegen.

Een andere laag van ‘witte mannen naar achteren’ is dat het gevaarlijke stigmatisering is. In het recente verleden zijn blanke mannen extreem vaak doelwit gemaakt van boze massa’s, door dergelijke stigmatisering, leidende tot grote bloedbaden/genocides. De gemene deler is dat er een bepaald wraakcomplex heerst/wordt gevoed jegens de blanke man. Gevaarlijke ontwikkeling dus, laat staan in een steeds minder blanke wereld.

Aan de ene kant moeten we ons niet gek laten maken door de rituele vernedering, aan de andere kant moeten we het serieus nemen dat het wél dit effect heeft, naast het effect van gevaarlijke stigmatisering, mét historische precedent. Alle reden dus om actiever te worden. ⚡️