In Frankrijk viert men op 14 juli (“Quatorze Juillet”) de bestorming van de Bastille (1789), wat gezien wordt als het keerpunt in de “Franse” revolutie. Impliciet wordt hiermee het uitmoorden van duizenden (volgens sommige schattingen 1 miljoen) Fransen gevierd.

Veel geweld werd gepleegd door zeer bloeddorstige bendes, die slogans als “vrijheid, gelijkheid, broederschap” als credo hadden.

Onlangs werd een Franse jonge katholiek (Quentin Deranque, 23) vermoord door een gewelddadige bende (antifa) die soortgelijke slogans/platitudes voert.

In principe is de dood van Quentin een voortzetting van de Franse Revolutie, die tenslotte ook sterk tegen de katholieke kerk gericht was. Het laat zien hoe absurd het is dat dit op staatsniveau ‘gevierd’ wordt.

Als we voor onszelf willen opkomen als Europeanen zullen we moeten breken met subversieve sentimenten. Duitsland heeft z’n schuldkult, Frankrijk heeft z’n ‘nationale trots’ over de ((Franse)) revolutie. Beide zijn schadelijk en komen neer op antifa.

Voor meer informatie over hoe de Franse revolutie in feite een vijandige machtsgreep was in plaats van een organische volksopstand verwijzen we naar The Nameless War van Archibald Ramsay.